Gastenboek,
Bij deze bedank ik iedereen die de afgelopen jaren mijn zaak heeft bezocht, zowel voor onderdelen als voor informatie.
De betrokkenheid van u bij de afgelopen dagen heeft mij zeer getroffen.
Ik zal dit nooit vergeten.
Nogmaals hartelijk dank.
Frits van der Pol, Technica
Gastenboek
23 Messages Eef Janssen - 05 12 2017
Reactie op inzending Willem van Doorn, 03 07 2017
De zogenaamde knorrige oude baas en een oudere vrouw waren de ouders van Frits de zoon.
Ik kwam al in de jaren vijftig bij de familie van der Pol, mijnheer van der Pol was vriendelijk en behulpzaam.
Na het overlijden van mijnheer van der Pol heeft zijn vrouw Mevrouw van der Pol de zaak samen met Frits waargenomen.
Ik kon in die tijd zeer goed opschieten met de moeder van Frits.
Alle drie de eigenaren waren altijd bereid als je problemen had met bepaalde (vooral oude schakelingen) onderdelen, om op de achterkant van het zakje van je gekochte waar, het uit te tekenen om het probleem op te lossen.
Ik heb goeie herinnering aan de familie van der Pol.
De zogenaamde knorrige oude baas en een oudere vrouw waren de ouders van Frits de zoon.
Ik kwam al in de jaren vijftig bij de familie van der Pol, mijnheer van der Pol was vriendelijk en behulpzaam.
Na het overlijden van mijnheer van der Pol heeft zijn vrouw Mevrouw van der Pol de zaak samen met Frits waargenomen.
Ik kon in die tijd zeer goed opschieten met de moeder van Frits.
Alle drie de eigenaren waren altijd bereid als je problemen had met bepaalde (vooral oude schakelingen) onderdelen, om op de achterkant van het zakje van je gekochte waar, het uit te tekenen om het probleem op te lossen.
Ik heb goeie herinnering aan de familie van der Pol.
Dick Jacobs - 07 11 2017
De volgende herinnering komt ineens boven:
Mijn vader wikkelde destijds zélf de z.g. afstemspoelen.
Mijn moeders handnaaimachine werd daarvoor tijdelijk gedemonteerd om het draaiwiel voor het wikkelen te kunnen gebruiken.
De wikkelingen moesten worden geteld, dus wij kinderen moesten de kamer uit en moeder bij voorkeur ook...
Toch werd hij ondanks alle voorzorgsmaatregelen wel eens gestoord, dan moest -na veel gemopper- het tellen van veel wikkelingen opnieuw gebeuren.
Tussen elke reeks wikkelingen werd een laag schellak aangebracht om de roodkoperen draad vast te zetten.
De vloeibaar gemaakte schellak had de eigenschap snel hard te worden en dus de wikkelingen te 'bevriezen'.
Mijn vader wikkelde destijds zélf de z.g. afstemspoelen.
Mijn moeders handnaaimachine werd daarvoor tijdelijk gedemonteerd om het draaiwiel voor het wikkelen te kunnen gebruiken.
De wikkelingen moesten worden geteld, dus wij kinderen moesten de kamer uit en moeder bij voorkeur ook...
Toch werd hij ondanks alle voorzorgsmaatregelen wel eens gestoord, dan moest -na veel gemopper- het tellen van veel wikkelingen opnieuw gebeuren.
Tussen elke reeks wikkelingen werd een laag schellak aangebracht om de roodkoperen draad vast te zetten.
De vloeibaar gemaakte schellak had de eigenschap snel hard te worden en dus de wikkelingen te 'bevriezen'.
Mario van Limbur - 11 07 2017
In de jaren 70 en 80 kwam ik er regelmatig, ondanks dat ik geen technische opleiding heb.
Eerst stond er een knorrige oude baas in de winkel, die specifiek de wetenschappelijke naam wilde weten van een artikel anders hielp hij niet.
De oudere vrouw in de winkel vrouw was altijd behulpzaam, maar wist niets van electronica.
Die deed het standaard werk.
Frits zelf was de rust zelve, zocht naar oplossingen en was creatief.
Het laatste wat ik hem recent hoorde vertellen was, "dat de deur dicht ging als het niet drukker werd".
De winkel was toen, voor mij, zonder klanten en nog hetzelfde als in de jaren 70 ...
Eerst stond er een knorrige oude baas in de winkel, die specifiek de wetenschappelijke naam wilde weten van een artikel anders hielp hij niet.
De oudere vrouw in de winkel vrouw was altijd behulpzaam, maar wist niets van electronica.
Die deed het standaard werk.
Frits zelf was de rust zelve, zocht naar oplossingen en was creatief.
Het laatste wat ik hem recent hoorde vertellen was, "dat de deur dicht ging als het niet drukker werd".
De winkel was toen, voor mij, zonder klanten en nog hetzelfde als in de jaren 70 ...
Willem van Doorn - 03 07 2017
Tijdens de bezetting in 1940/1944 moest je van de bezetter je radio inleveren.
Wij hadden een telefunken met afstemoog.
Die is niet ingeleverd, wel een veel oudere radio.
Zo was grammofoonplaten beluisteren onmogelijk.
Technica maakte voor ons een versterker, zo was er weer muziek in huis.
De mooie radio werd verborgen tussen het aanmaakhout van verwarmingsketel van de firma Haspels aan de Burchtstraat waar mijn vader en broer werkten.
Helaas 22-2-1944 bommen op Nijmegen.
Er zijn veel mensen van Haspels omgekomen, mijn vader en broer net niet.
De oude ingeleverde radio hebben we omstreeks november 1944 weer op kunnen halen in de Gorisstraat.
In de kelder van de Brederostraat, ons thuis, konden we de radio beluisteren ondanks de Duitse stoorzender die er doorheen kwam.
Wij hadden een telefunken met afstemoog.
Die is niet ingeleverd, wel een veel oudere radio.
Zo was grammofoonplaten beluisteren onmogelijk.
Technica maakte voor ons een versterker, zo was er weer muziek in huis.
De mooie radio werd verborgen tussen het aanmaakhout van verwarmingsketel van de firma Haspels aan de Burchtstraat waar mijn vader en broer werkten.
Helaas 22-2-1944 bommen op Nijmegen.
Er zijn veel mensen van Haspels omgekomen, mijn vader en broer net niet.
De oude ingeleverde radio hebben we omstreeks november 1944 weer op kunnen halen in de Gorisstraat.
In de kelder van de Brederostraat, ons thuis, konden we de radio beluisteren ondanks de Duitse stoorzender die er doorheen kwam.
Dick Jacobs - 30 06 2017
Rond die zelfde tijd heeft mijn vader een kristalontvanger voor mij gebouwd.
Op mijn kamer gebruikte ik een aansluiting op dezelfde antenne die mijn ouders gebruikten.
Ik vond het als puber best leuk dat ik mijn koptelefoon ook als microfoon kon gebruiken, waardoor ik iets tegen mijn ouders in de huiskamer (waar de radio stond) kon zeggen.
Omgekeerd bestond die mogelijkheid niet.
Enkele jaren geleden was ik met mijn vrouw in Engeland in het gebouw, vanwaaruit telefoonverkeer met het vasteland -door middel van een kabel door de Noordzee- kon worden onderhouden.
In de aan het gebouw verbonden souvenirwinkel verkochten ze veel technische spullen.
Ik kocht daar na BIJNA ZESTIG jaar weer een bouwpakket voor een kristalontvanger.
Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat de materialen lang zo mooi niet waren als destijds!
Ik wordt lyrisch als ik denk aan dat in een koperen frame gevatte glazen buisje, met daarin een stukje kristal dat prachtig schitterde.
Daar moest je met veel beleid een zilveren veertje tegenaan drukken om goed geluid te krijgen.
Ik voel me ineens ontzettend oud...
Op mijn kamer gebruikte ik een aansluiting op dezelfde antenne die mijn ouders gebruikten.
Ik vond het als puber best leuk dat ik mijn koptelefoon ook als microfoon kon gebruiken, waardoor ik iets tegen mijn ouders in de huiskamer (waar de radio stond) kon zeggen.
Omgekeerd bestond die mogelijkheid niet.
Enkele jaren geleden was ik met mijn vrouw in Engeland in het gebouw, vanwaaruit telefoonverkeer met het vasteland -door middel van een kabel door de Noordzee- kon worden onderhouden.
In de aan het gebouw verbonden souvenirwinkel verkochten ze veel technische spullen.
Ik kocht daar na BIJNA ZESTIG jaar weer een bouwpakket voor een kristalontvanger.
Eerlijkheidshalve moet ik zeggen dat de materialen lang zo mooi niet waren als destijds!
Ik wordt lyrisch als ik denk aan dat in een koperen frame gevatte glazen buisje, met daarin een stukje kristal dat prachtig schitterde.
Daar moest je met veel beleid een zilveren veertje tegenaan drukken om goed geluid te krijgen.
Ik voel me ineens ontzettend oud...
Paul Rouw - 30 06 2017
Bij deze alom bekende zaak heb ik in 1949 mijn eerste spullen gekocht om een z.g. kristal ontvanger te bouwen, was een leuke hobby toendertijd.
Dick Jacobs - 25 06 2017
Herinneringen aan 'Technica'
Mijn vader, L.J.W. Jacobs (1912 - 1997), was een verwoed radio-hobbyist.
Hij was bevriend met G. van der Pol, eigenaar van elektronicazaak 'Technica' die sinds de oprichting in 1940 in een kleine winkel aan de Lange Koningstraat 38A was gevestigd.
Het was dus niet verwonderlijk dat mijn vader Van der Pol af en toe in zijn -vooral zaterdagsmiddags drukke- zaak bijstond.
Het zal rond 1950 zijn geweest, toen ook mij werd gevraagd om op drukke zaterdagen in de zaak te komen helpen.
Mijn eerste werk bestond uit het ontwarren van draadspoelen, het opname-medium van de zogenaamde wire-recorder, de voorganger van de latere bandrecorder.
(Mijn eerste BASF-bandrecorderspoelen van de Badische Anilin- & Soda-Fabrik uit Leverkusen zag ik pas in 1952).
Achter de winkel was een ruimte, die 's zaterdags door veel fanatieke hobbyisten werd gebruikt voor het in elkaar zetten van (meestal) radio's.
De benodigde radiobuizen, weerstanden, spoelen e.d. werden dan vanuit de winkel mee naar achteren genomen en daar in radio's van het merk 'Zelfbouw' verwerkt.
Mijn speciale taak werd het om de meegenomen spullen te noteren, zodat na winkelsluiting kon worden afgerekend.
Soms ontstond er een probleem met de vervanging van een kapotte radiobuis. De pootjes aan de lampvoet van de nieuwe buis waren anders geplaatst dan die van de nieuwe en pasten dus niet in de lamphouder.
Mijn vader zag dan soms kans om de voet van de kapotte lamp te verwijderen en te monteren in plaats van de voet van de nieuwe buis.
Een bijzonder moeilijk karwei, dat enorm veel geduld eiste.
Iedereen moest dan ook nadrukkelijk uit z'n buurt blijven.
Begin er maar eens aan!
In het huis van Van der Pol, gelegen schuin tegenover de winkel, mocht ik later een grote kluit zogenaamde weerstandjes ontwarren.
Rondom de tafel waaraan ik werkte kroop een klein jongetje, Fritsje.
De vaak heel kleine weerstandjes waren voor het jochie erg aantrekkelijk.
Toen hij later de zaak van zijn vader overnam, kon hij zijn hart ophalen.
Mijn taak werd het om de kluwen te ontwarren, de soldeereindjes recht te buigen en de weerstanden op kleurcode te sorteren.
Toen leerde ik ook het ezelsbruggetje voor het eenvoudigste deel van de codering die de Ohm-waarde op de weerstand aangaf:
Zij Bracht Rozen Op Gerrits Graf Bij Vies Grauw Weer.
Deze kreet stond destijds voor de op de weerstandjes aangegeven kleurcodering:
Zwart = 0, Bruin = 1, Rood = 2, Oranje = 3, Geel = 4, Groen = 5, Blauw = 6, Violet = 7, Grijs = 8 en Wit = 9.
Na de verhuizing van 'Technica' naar de van Welderenstraat ben ik bij de zaak gestopt.
Uiteindelijk ben ik niet de elektrotechniek ingegaan omdat ik nogal a-technisch ben.
Ik interesseerde me meer voor de artistieke kant van radio en televisie.
(Zie: Herinneringen aan MINJON).
Ik heb later wel veel bandopnames gemaakt.
Bij de aanschaf van mijn eerste bandrecorder wist ik zéker dat het een Grundig moest worden.
Die had nl. een knop, die je van het apparaat kon halen. De recorder was dan door niemand te bedienen, waardoor je de gemaakte opname beveiligde tegen interventie van anderen, zoals bijvoorbeeld mijn oudste zoon Tom.
Hij wilde al vanaf zijn negende jaar de elektronica in.
In zijn middelbareschool-jaren heeft hij bij 'Technica', toen al zittend in de van Welderenstraat, soms wat materialen gekocht.
Op dit moment is hij een gewaardeerd en veelgevraagd elektronicus.
Hij heeft dan ook gekeken of ik in dit stuk niet teveel onzin heb uitgekraamd.
Groeten uit St. Michielsgestel,
Dick Jacobs
Mijn vader, L.J.W. Jacobs (1912 - 1997), was een verwoed radio-hobbyist.
Hij was bevriend met G. van der Pol, eigenaar van elektronicazaak 'Technica' die sinds de oprichting in 1940 in een kleine winkel aan de Lange Koningstraat 38A was gevestigd.
Het was dus niet verwonderlijk dat mijn vader Van der Pol af en toe in zijn -vooral zaterdagsmiddags drukke- zaak bijstond.
Het zal rond 1950 zijn geweest, toen ook mij werd gevraagd om op drukke zaterdagen in de zaak te komen helpen.
Mijn eerste werk bestond uit het ontwarren van draadspoelen, het opname-medium van de zogenaamde wire-recorder, de voorganger van de latere bandrecorder.
(Mijn eerste BASF-bandrecorderspoelen van de Badische Anilin- & Soda-Fabrik uit Leverkusen zag ik pas in 1952).
Achter de winkel was een ruimte, die 's zaterdags door veel fanatieke hobbyisten werd gebruikt voor het in elkaar zetten van (meestal) radio's.
De benodigde radiobuizen, weerstanden, spoelen e.d. werden dan vanuit de winkel mee naar achteren genomen en daar in radio's van het merk 'Zelfbouw' verwerkt.
Mijn speciale taak werd het om de meegenomen spullen te noteren, zodat na winkelsluiting kon worden afgerekend.
Soms ontstond er een probleem met de vervanging van een kapotte radiobuis. De pootjes aan de lampvoet van de nieuwe buis waren anders geplaatst dan die van de nieuwe en pasten dus niet in de lamphouder.
Mijn vader zag dan soms kans om de voet van de kapotte lamp te verwijderen en te monteren in plaats van de voet van de nieuwe buis.
Een bijzonder moeilijk karwei, dat enorm veel geduld eiste.
Iedereen moest dan ook nadrukkelijk uit z'n buurt blijven.
Begin er maar eens aan!
In het huis van Van der Pol, gelegen schuin tegenover de winkel, mocht ik later een grote kluit zogenaamde weerstandjes ontwarren.
Rondom de tafel waaraan ik werkte kroop een klein jongetje, Fritsje.
De vaak heel kleine weerstandjes waren voor het jochie erg aantrekkelijk.
Toen hij later de zaak van zijn vader overnam, kon hij zijn hart ophalen.
Mijn taak werd het om de kluwen te ontwarren, de soldeereindjes recht te buigen en de weerstanden op kleurcode te sorteren.
Toen leerde ik ook het ezelsbruggetje voor het eenvoudigste deel van de codering die de Ohm-waarde op de weerstand aangaf:
Zij Bracht Rozen Op Gerrits Graf Bij Vies Grauw Weer.
Deze kreet stond destijds voor de op de weerstandjes aangegeven kleurcodering:
Zwart = 0, Bruin = 1, Rood = 2, Oranje = 3, Geel = 4, Groen = 5, Blauw = 6, Violet = 7, Grijs = 8 en Wit = 9.
Na de verhuizing van 'Technica' naar de van Welderenstraat ben ik bij de zaak gestopt.
Uiteindelijk ben ik niet de elektrotechniek ingegaan omdat ik nogal a-technisch ben.
Ik interesseerde me meer voor de artistieke kant van radio en televisie.
(Zie: Herinneringen aan MINJON).
Ik heb later wel veel bandopnames gemaakt.
Bij de aanschaf van mijn eerste bandrecorder wist ik zéker dat het een Grundig moest worden.
Die had nl. een knop, die je van het apparaat kon halen. De recorder was dan door niemand te bedienen, waardoor je de gemaakte opname beveiligde tegen interventie van anderen, zoals bijvoorbeeld mijn oudste zoon Tom.
Hij wilde al vanaf zijn negende jaar de elektronica in.
In zijn middelbareschool-jaren heeft hij bij 'Technica', toen al zittend in de van Welderenstraat, soms wat materialen gekocht.
Op dit moment is hij een gewaardeerd en veelgevraagd elektronicus.
Hij heeft dan ook gekeken of ik in dit stuk niet teveel onzin heb uitgekraamd.
Groeten uit St. Michielsgestel,
Dick Jacobs
Gerton - 19 12 2012
Geniet van je pensioen, veel mensen zullen je gaan missen, maar we hopen dat je gaat genieten.
Wessel Rubensky - 16 12 2012
Ik kwam eind jaren 80 begin jaren 90 nog wel eens bij Frits voor de Velleman kitjes. kleine printplaatjes waar je fm zendertjes mee kon bouwen. Frits ik wens je heel veel gezondheid en rust toe de komende jaren! Groet Wessel Rubensky
Euro-Sound Haarlem - 11 12 2012
Dit is het begin van het einde, Over 10 Jaar zijn er nog alleen maar webshop waar je je onderdelen kunt kopen.
Zelf heb ik ook een onderdelen winkel en verkoop als een van de weinige hier in de buurt nog losse componenten net zoals Frits.
Het moet dus echt je passie zijn om dit te kunnen/willen doen en heb dus ook zeer veel respect voor Frits
Frits geniet van uw pensioen!
P.S Kunt u even contact met mij opnemen?
Vr Gr Henk Boogaard
Zelf heb ik ook een onderdelen winkel en verkoop als een van de weinige hier in de buurt nog losse componenten net zoals Frits.
Het moet dus echt je passie zijn om dit te kunnen/willen doen en heb dus ook zeer veel respect voor Frits
Frits geniet van uw pensioen!
P.S Kunt u even contact met mij opnemen?
Vr Gr Henk Boogaard
andre - 11 12 2012
Frits het ga je goed , geniet van je pensioen, we zullen je missen
Bedankt.
Bedankt.
M.Pietersma - 05 12 2012
Je geloofd het niet, gisteren rol tin op die ik in ongeveer 1980 had gekocht.Heb nog schema,s liggen(geschreven op het zakje waar de onderdelen in gingen)kwam al in de winkel toen ik op de lts zat kreeg je 10 % korting.
als ik binnen liep leek of de tijd had stil gestaan ,maar niet de SERVICE,
Jammer dat Technica stopt,wel begrijpelijk.Frits het gaat je goed,geniet van je pensioen
Bedankt. Marcel
als ik binnen liep leek of de tijd had stil gestaan ,maar niet de SERVICE,
Jammer dat Technica stopt,wel begrijpelijk.Frits het gaat je goed,geniet van je pensioen
Bedankt. Marcel
Marieke - 05 12 2012
Bedankt voor alles, geniet van je pensioen!
tonny eichelsheim.www.alleremmenlos.nl - 04 12 2012
Ik was afgelopen donderdag nog inn de winkel.
Ik had een bloemetje mee genomen.
Het huilen stond hem nader als het lachen.
Ik heb zoveel informatie gehad van hem waar ik iets mee kon.
Frits nogmaals bedankt.en geniet er van samen met het vrouwtje.
Gr tonny van radio romantica en alle remmen los drive in show.
Ik had een bloemetje mee genomen.
Het huilen stond hem nader als het lachen.
Ik heb zoveel informatie gehad van hem waar ik iets mee kon.
Frits nogmaals bedankt.en geniet er van samen met het vrouwtje.
Gr tonny van radio romantica en alle remmen los drive in show.
Jon - 04 12 2012
Ben - 03 12 2012
Frits geniet van je wel verdiende pensioen. Heel erg jammer dat zo'n in Nijmegen specifieke winkel verdwijnt. In 1959 kocht ik mijn soldeerbout, die heb ik nog steeds !
Joep Bos-Coenraad - 03 12 2012
Technica was een winkel zoals ze tegenwoordig helaas niet meer gemaakt worden. Romantischer wordt het voor electronica-knutselaars niet. Frits, enorm bedankt voor alle jaren specialistische ondersteuning, je no-nonsens winkel was een verrijking voor het Nijmeegse centrum.
Roland - 03 12 2012
Technica Nijmegen, de winkel waar wij als jonge techneuten diverse onderdelen gingen halen.
De club TCCN op de Waldeck Pyrmontsingel daar hebben we veel gebouwd uit de Elektuur. Onderdelen geen probleem, die haal je bij Technica en foto printen om te etsen ook geen probleem, ome Frits heeft meestal wel verse printen.
Ook moeilijk verkrijgbare componenten waren te bestellen zoals het in de winkel ging:
"Ik zal even het grote boek pakken welk type het moet zijn"
"Eentje maar?"
"Wordt het 10 gulden 95 "
"Merci"
"Kijk eens, en bedankt hoor daag"
"Wie was er dan?"
De winkel gaat voor ons de geschiedenisboeken in.
Success Fritss.
De club TCCN op de Waldeck Pyrmontsingel daar hebben we veel gebouwd uit de Elektuur. Onderdelen geen probleem, die haal je bij Technica en foto printen om te etsen ook geen probleem, ome Frits heeft meestal wel verse printen.
Ook moeilijk verkrijgbare componenten waren te bestellen zoals het in de winkel ging:
"Ik zal even het grote boek pakken welk type het moet zijn"
"Eentje maar?"
"Wordt het 10 gulden 95 "
"Merci"
"Kijk eens, en bedankt hoor daag"
"Wie was er dan?"
De winkel gaat voor ons de geschiedenisboeken in.
Success Fritss.
Roland - 03 12 2012
30 jaar geleden voor het eerst stiekem naar de stad en dan naar Technica voor componenten. Vele tijdschriften en onderdelen gekocht destijds en laatste jaren kabels, verloop en schakelaars. Het was altijd een vertrouwd en een terug in de tijdgevoel alles was nog zoals het was. Frits bedankt en veel gezond genot de komende jaren. Waar ik nog blij van zou worden zijn een paar laadjes vanuit de winkel als nostagie en 1 van de herinneringen van hoe het ooit was. Groetjes Roland
Sander Van B - 03 12 2012
Frits,bedankt voor al die jaren kerel en geniet van je vrije tijd,je hebt 't dubbel en dwars verdient. Groetjes uut Perth,Western Australia
Hans NMG TV - 03 12 2012
Frits het is tijd om te genieten in je vrije leven nu. het is je gegunt :)
de video opname is online via de site NMG HDTV LOC met 1 muziek clip en 2 info trails daar tussen zit de opname
groet beste frits en fam.
de video opname is online via de site NMG HDTV LOC met 1 muziek clip en 2 info trails daar tussen zit de opname
groet beste frits en fam.
http://extrabelegen.blogspot.nl/ - 03 12 2012
Verschillende berichten vandaag: "Technica gaat sluiten".
Dat soort prietpraat hoor ik welk vaker, maar nu is het echt.
EN NU?
Waar haal ik nu mij verloopje van male-mini-jack-naar-female-xlr?
Frits de eigenaar van de enige elektronicawinkel in Nijmegen gaat met pensioen,
en daarmee de enige plek in Nijmegen -die ik weet- waar je een zekering kan kopen of een heel klein weerstandje.
Gewoon op de balie leggen met de vraag: "Heb je deze?" Frits pakt zijn loep,
kijkt rustig, keert de zekering om, kijkt weer, legt de zekering en de loep op de toonbank, draait zich om en pakt een houten laatje uit de kast met daarin dezelfde zekeringen. Ademt een keer, kijkt op, :"Hoeveel had u er gehad willen hebben?", en laat de gevraagde hoeveelheid in een wit papieren zakje glijden, noteert er met pen hoeveelheid en prijs op, bergt het houten laatje op, ademt, kijkt op en vraagt; "Verder nog iets, meneer?".
Een keer hadden we 'm tuk. Na jaren.
Iedere keer als ik iets wilde kopen, repeteerde ik in mijn hoofd wat ik ging bestellen,
om het in één keer duidelijk te hebben, en geen wedervraag te krijgen.
En altijd kwam er toch een wedervraag.
Hallo, mag ik een verloopje van male-mini-jack-naar-female-xlr alstublieft?
"Moet het een plug of een kabel zijn?". Grrr, weer mislukt.
Behalve dus die ene keer, een stroboscoop van een onduidelijk merk was stuk gegaan in Roosje, en we hadden een nieuw onderdeel nodig. Het geblakerde onderdeel uit de strobe geschroefd, en op naar de van Welderenstraat.
Hoi, heb je zoiets voor mij? Loep erbij, gemompel, opnieuw kijken, groot boek erbij (heerlijk ook, een elektronicazaak zonder computer.) (vorig jaar stond er in de winkel iemand van de verenigde middenstanders om iets te regelen, en vroeg terloops om Frit's e-mailadres, een zucht, laatje open, schriftje eruit, bladeren, en ja, gevonden!)
Het eerste boek leverde niets op, daarna het volgende, zeer beduimelde exemplaar, ook niets. Een lichte paniek was heel even in zijn ogen te zien, ik kon het niet laten te vragen:
-Maar ehh, kan je dat dan niet bestellen?
Nee, dit viel niet te bestellen,
overigens ook niet bij de leverancier waar we de stroboscoop gekocht hadden.
Onvervangbaar.
Net als Frits.
Dat soort prietpraat hoor ik welk vaker, maar nu is het echt.
EN NU?
Waar haal ik nu mij verloopje van male-mini-jack-naar-female-xlr?
Frits de eigenaar van de enige elektronicawinkel in Nijmegen gaat met pensioen,
en daarmee de enige plek in Nijmegen -die ik weet- waar je een zekering kan kopen of een heel klein weerstandje.
Gewoon op de balie leggen met de vraag: "Heb je deze?" Frits pakt zijn loep,
kijkt rustig, keert de zekering om, kijkt weer, legt de zekering en de loep op de toonbank, draait zich om en pakt een houten laatje uit de kast met daarin dezelfde zekeringen. Ademt een keer, kijkt op, :"Hoeveel had u er gehad willen hebben?", en laat de gevraagde hoeveelheid in een wit papieren zakje glijden, noteert er met pen hoeveelheid en prijs op, bergt het houten laatje op, ademt, kijkt op en vraagt; "Verder nog iets, meneer?".
Een keer hadden we 'm tuk. Na jaren.
Iedere keer als ik iets wilde kopen, repeteerde ik in mijn hoofd wat ik ging bestellen,
om het in één keer duidelijk te hebben, en geen wedervraag te krijgen.
En altijd kwam er toch een wedervraag.
Hallo, mag ik een verloopje van male-mini-jack-naar-female-xlr alstublieft?
"Moet het een plug of een kabel zijn?". Grrr, weer mislukt.
Behalve dus die ene keer, een stroboscoop van een onduidelijk merk was stuk gegaan in Roosje, en we hadden een nieuw onderdeel nodig. Het geblakerde onderdeel uit de strobe geschroefd, en op naar de van Welderenstraat.
Hoi, heb je zoiets voor mij? Loep erbij, gemompel, opnieuw kijken, groot boek erbij (heerlijk ook, een elektronicazaak zonder computer.) (vorig jaar stond er in de winkel iemand van de verenigde middenstanders om iets te regelen, en vroeg terloops om Frit's e-mailadres, een zucht, laatje open, schriftje eruit, bladeren, en ja, gevonden!)
Het eerste boek leverde niets op, daarna het volgende, zeer beduimelde exemplaar, ook niets. Een lichte paniek was heel even in zijn ogen te zien, ik kon het niet laten te vragen:
-Maar ehh, kan je dat dan niet bestellen?
Nee, dit viel niet te bestellen,
overigens ook niet bij de leverancier waar we de stroboscoop gekocht hadden.
Onvervangbaar.
Net als Frits.
Niek - 02 12 2012
Je hebt er hard voor gewerkt, ik hoop dat je van je vrije tijd geniet!