Artikel uit De Gelderlander van 27-12-2004

Plugje, schroefje, snoertje, knipperlichtje

Door WIM VAN DE LOUW


Technica zit al sinds mensenheugenis aan de Van Welderenstraat. Eigenaar Frits van der Pol zal niet vaak een klant teleurstellen; qua elektronica heeft hij alles. Zelf is hij wat pessimistisch. "Er zijn geen techneuten meer."

Een knaapje van een jaar of tien, type wijsneus, vraagt hoe duur de rooie lichtgevende dioden zijn. "Veertien cent", antwoordt Frits van der Pol. Denken. "Doe er dan maar twintig' zegt de wise guy.

Zo gaat dat de hele dag door bij Technica. En waar vind je op heden nog een winkelbediende die de koopwaar in een wit papieren zakje doet?

Een man in overall moet een stekkertje hebben of eigenlijk een verbindingsstukje om, liefst buiten, zijn antennekabel aan een andere te koppelen. Met engelengeduld haalt Van der Pol de verloopstukjes uit een la onder de toonbank en legt uit. Zijn leven bestaat uit uitleggen. "Doe ik graag, ik ben een techneut, ouderwetse hts'er."

De boomlange Nijmegenaar is bekend bij iedereen die wel eens wat elektronisch doet. Klanten komen bij hem nadat ze op tig andere plaatsen bot haden gevangen. "Uiteindelijk komen ze hier, dat weet ik."

Frits van der Pol maakt mensen gelukkig. Niet zelden ziet hij gezichten opklaren als hij wel dat ene stekkertje, plugje of snoertje heeft dat op de hele wereld niet te koop leek.

En hij vertelt er ook nog bij hoe ze het moeten gebruiken.

De heerser van dit stoffige keizerrijk glimlacht wat. Het is dagelijks werk. Nog steeds heeft hij zo'n zestig klanten per dag in de winkel. Wat hij verkoopt is knakenspul veelal, maar veel knaken maken een dag toch goed. "Dertig jaar geleden, toen heette ik nog Radio en Tv Technica, had ik meer dan honderd klanten op een dag." Dat was de tijd dat hij twee winkelbedienden nodig had. "Nu kan dat niet meer uit. Jongeren bouwen niks meer. Vroeger werden versterkers in elkaar gezet en geluidboxen. Omdat ze toen nog zo eigenwijs waren te denken dat ze het beter konden dan de fabriek. Maar het is altijd een risico. Als je heden ten dage een geluidsbox koopt en die doet het niet goed, dan ga je naar de winkel en krijg je een andere. Hetzelfde met de computer: als er iets stuk is, hup, nieuwe software en het is gemaakt."

Wat er door mensen nog wel gemaakt wordt? Een voorversterker, een lichtorgel, huisdiscotheekje, met knipperlichtjes. Die je trouwens ook kant en klaar kunt kopen.

Nijmegen kent nog twee technische hobbyclubs, TCCN en Eureka (Bestaat niet meer). "Die doen hun best om jongelui te interesseren voor techniek , maar het houdt allemaal op. Hoe lang ik het hier nog volhoud? Net zolang dat ik niet failliet ga en mijn rug het houdt. Ik vind het nog steeds leuk om mensen te helpen."

De winkel lijkt wel een apotheek. Kasten met ontelbare laden, doosjes, deurtjes. Van der Pol weet feilloos de weg. "Een 12 volts 5 watt lampje? Wacht maar." Zonder te kijken strekt hij zijn handen en vindt feilloos een wit kartonnen doosje met de gevraagde lampjes.

Weer de Simon-Carmiggelt-glimlach: "Ze weten me altijd te vinden. Uiteindelijk komen ze allemaal naar Technica."

Dit is de 4e aflevering in de serie Goede Zaken, over winkels die niet tot een grote keten behoren maar de stad wel 'een eigen smoel' geven.